زن در منطق اسلامی، تاریخساز و تمدنآفرین است
مراسم بزرگداشت پانصد و هشتاد و ششمین سالگرد وفات بزرگ واقفه خیراندیش بانو گوهرشاد و سالروز رحلت مادر امت، حضرت خدیجه کبری سلام الله علیها با سخنرانی مدیرکل اوقاف و امور خیریه خراسان رضوی در تالار فرهنگی نور مشهد برگزار شد.
مراسم بزرگداشت پانصد و هشتاد و ششمین سالگرد وفات بزرگ واقفه خیراندیش بانو گوهرشاد و سالروز رحلت مادر امت، حضرت خدیجه کبری سلام الله علیها با سخنرانی مدیرکل اوقاف و امور خیریه خراسان رضوی در تالار فرهنگی نور مشهد برگزار شد.
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله ربّ العالمین و الصلاة و السلام علی سیدنا محمد و آله الطاهرین
خواهران و برادران گرامی؛
امشب که در شب رحلت بانوی بزرگ اسلام، حضرت خدیجه سلاماللهعلیها گرد هم آمدهایم و همزمان یاد و نام بانوی فرهیخته و واقف بزرگ، گوهرشاد بیگم را گرامی میداریم، فرصتی ارزشمند برای بازخوانی جایگاه زن در گفتمان اصیل اسلامی فراهم شده است.
ما اگر بخواهیم از زن سخن بگوییم، باید از کرامت ذاتی او آغاز کنیم؛ کرامتی که خداوند به انسان عطا کرده و زن و مرد را در انسانیت، رشد معنوی و مسئولیت اجتماعی همسنگ قرار داده است. در این نگاه، زن نه حاشیهنشین تاریخ، بلکه سازنده تاریخ است؛ نه صرفاً مخاطب تحولات، بلکه پدیدآورنده تحولات.
حضرت خدیجه (س) نمونه روشن این حقیقت است. او بانویی تاجر، مستقل، صاحب رأی و دارای جایگاه اجتماعی بود. انتخاب آگاهانه او در حمایت از پیامبر اکرم (ص)، تنها یک همراهی عاطفی نبود؛ تصمیمی تمدنساز بود. سرمایه، اعتبار و آرامش خانه او، پشتوانه شکلگیری جامعه نوپای اسلامی شد. این یعنی زن میتواند محور «ایمان، امنیت و پیشرفت» باشد.
در سدههای بعد نیز بانو گوهرشاد نشان داد که زن مسلمان میتواند در عرصه فرهنگ، هنر، سیاست و وقف حضوری فعال و اثرگذار داشته باشد. نگاه بلند او به آبادانی مراکز دینی و علمی، نشان از درک عمیق مسئولیت اجتماعی داشت. او با عمل خود ثابت کرد که زن میتواند در عین پایبندی به ارزشهای دینی، نقشآفرین عرصه عمومی و سازنده تمدن باشد.
گفتمان ایجابی ما درباره زن، بر سه پایه استوار است:
نخست، هویت؛ زن دارای شخصیت مستقل، عقلانیت و توان انتخاب است.
دوم، نقش اجتماعی؛ زن میتواند در اقتصاد، فرهنگ، آموزش و خدمترسانی پیشگام باشد.
سوم، معنویت و ارزشهای اخلاقی؛ که به حضور اجتماعی او جهت و تعالی میبخشد.
اگر امروز درباره زن، زندگی و آینده سخن میگوییم، باید از الگویی سخن بگوییم که هم کرامت را پاس بدارد و هم مسئولیت را؛ هم آزادی را در چارچوب رشد انسانی معنا کند و هم خانواده و جامعه را تقویت نماید. زن در منطق اسلامی، سرچشمه حیات پاک، تربیت نسل و سازنده سرمایه اجتماعی است.
ما به جای تقابلسازیهای شعاری، نیازمند بازنمایی این الگوهای روشن هستیم. جامعهای که خدیجه (س) را به عنوان نماد ایمان آگاهانه و گوهرشاد را به عنوان نماد مسئولیت فرهنگی میشناسد، میتواند تصویری متوازن، عمیق و امیدآفرین از زن ارائه دهد؛ تصویری که در آن زن، محور آرامش، پیشرفت و تعالی است.
امروز نیز وظیفه ما در مجموعههای فرهنگی و دینی آن است که زمینه شکوفایی استعدادهای بانوان را فراهم آوریم، از حضور سالم و مؤثر آنان در عرصههای اجتماعی حمایت کنیم و فرهنگ وقف، خدمت و مشارکت مردمی را با نقشآفرینی بانوان گسترش دهیم.
در پایان، از خداوند متعال میخواهیم ما را در ادامه راه این بانوان بزرگ توفیق دهد؛ راهی که با ایمان آغاز میشود، با مسئولیت اجتماعی تداوم مییابد و به ساختن جامعهای سالم، پویا و الهامبخش میانجامد.
والسلام علیکم و رحمهالله و برکاته